Zrzuciwszy plecak, zszedłem cichaczem do piwnicy mieszczącej się w podziemiach bloku. Przy słabym świetle pomalowanej na zielono żarówki otworzyłem drzwi do prywatnego pomieszczenia, po czym natychmiast zapaliłem dodatkową, znajdującą się w nim lampę. Z mroku wyłonił się czarny Grzejnik, bowiem takim mianem mój rower został niedawno ochrzczony. Aby w ogóle rozpocząć prace konserwatorskie roweru, musiałem na niego wsiąść i pojechać na rynek. Powód jest prosty. Podczas ostatniej mej jazdy w listopadzie 2005 odkryłem, że nawaliła część modułu jądra "dynamo" odpowiedzialna za przytrzymywanie prądnicy przy kole w czasie jazdy. Objawiało się do osobliwym zanikiem napięcia dostarczanego do kernela przy jakiejkolwiek próbie ruszenia. Wtedy poradziłem sobie, przywiązując wszystko na sztywno kablem, ale jest to rozwiązanie bardzo nieestetyczne.

Zatem pojechałem sobie do rowerowego sklepu i kupiłem nowy moduł, lśniący jeszcze czernią. Powróciwszy i popodziwiawszy robotników łatających dziury głębokości 15 centymetrów na ulicy Tysiąclecia, zabrałem się za montaż, przy czym jedynym dostępnym mi narzędziem był poczciwy klucz francuski. Reszta była w samochodzie, którego lokalizacja była mi w tamtej chwili nieznana. Niemniej udało mi się podmienić moduły bez konieczności restartowania systemu i wszystko znów zaczęło spełniać wymogi bezpieczeństwa drogowego.

Moja broń przeciwko brudowi to specjalny roweroczyszczący płyn oraz szmatka wycierająca. W trakcie usuwania brudu definitywnie odpiłowałem pozostałości rozwalonego dwa lata wcześniej licznika i podregulowałem siodełko. Wtedy przypomniało mi się, że hamulec w tylnym kole coś słabo ostatnio chodził. Chyba się linka obluzowała, lecz rzeczywistość okazała się dużo gorsza. Otóż powierzchnia trąca była umocowana nierówno w stosunku do obręczy koła, przez co nierówno się starła i hamulec praktycznie nie nadawał się do użytku. Pomajstrowałem coś tam jeszcze (cały czas kluczem francuskim! Dopiero w połowie tej operacji do piwnicy wpadł tato i zostawił mi zestaw narzędziowy, przy okazji przypominając o obiedzie). Skończyło się to całkowitym rozregulowaniem hamulca. Mój wzrok przerzucił się wtedy na samą obręcz, która była brudna, jak siedem nieszczęść (więcej brązu, aniżeli chromu). Zacząłem ją czyścić i wtedy kolejny szok: dwie szprychy były... pęknięte. Autentycznie się przeraziłem. Przecież jeszcze godzinę wcześniej tym jechałem!

Cóż, lista niezbędnych zakupów uległa wydłużeniu, więc wszystko schowałem z powrotem do piwnicy i zamknąłem w oczekiwaniu na lepsze czasy. Muszę teraz czekać, aż ktoś będzie samochodem jechał na miasto, aby się z nim zabrać i kupić: nowe pedały (w starych się już plastik wystrzępił porządnie przez 8 lat i kiepsko to wyglądało), nowy licznik, nowe szprychy i nowe hamulce. Tak więc na razie jestem uziemiony, ale kiedy naprawy zostaną poczynione, Grzejnik odzyska dawny blask i mam nadzieję, że dziewiąty rok swej posługi wytrzyma z godnością.

Powrót

Na Zyxist.com panuje swoboda wyrażania opinii oraz krytyki pod dowolnym adresem. Jedyny warunek: musi być ona kulturalna i rzeczowa. Na chamstwo, prostactwo lub jawne obrażanie kogokolwiek nie ma tu miejsca i takie komentarze są bardzo szybko usuwane. Jeśli zamierzasz polemizować z treścią wpisu, wpierw uważnie ją przeczytaj.