Oprócz predefiniowanych właściwości kontroli, można zaimplementować różne specyficzne mechanizmy, np. sprawdzanie, czy użytkownik istnieje. Tu będzie istniała możliwość wysłania własnego komunikatu błędu, gdyby coś nam nawaliło. Kod eksperymentalny tego nie potrafił. Rozwiązałem też problem wykorzystywania tego samego formularza zarówno do edycji, jak i dodawania nowych rekordów. Robimy to podobnie, jak w przypadku zwykłych komponentów, lecz na całym formularzu: ustawiamy miejsce, z którego ma on czerpać dane. Jeśli nie będzie ono zdefiniowane, wszędzie będzie pusto. Jeśli formularz zostanie źle wypełniony, wczytane zostaną automatycznie wpisane przez użytkownika wartości, aby je poprawić. Jeśli przekażemy obiekt lub tablicę, dane zostaną zassane właśnie stamtąd.
Druga część rozwinięcia całej idei znajduje się już w kodzie Open Power Template'a. W komponentach już jakiś czas temu zostało zmienione działanie pola "id" z OPT_PARAM_ID na OPT_PARAM_EXPRESSION. Oznacza to ni mniej, ni więcej, tylko tyle, że można bardzo dokładnie już definiować komponenty. Wyobraź sobie taką sytuację: tworzysz je sobie wszystkie w aplikacji w zależności od potrzeb, ładujesz w tablicę, sekcją umieszczasz je w szablonie, budując formularz, a w OPF'ie analogiczny kod układa dla niego warunki. Pełna dynamiczność - dokładnie to, czego mi (i pewnie nie tylko mi) potrzeba.







Napisał Denver w niedzielę, 5 marca 2006 o 11:02
Hmm... Czekam na jakiś wyrafinowany przykład użycia OPF we współpracy z OPT. Ciekaw jestem, jak to wszystko będzie trzeba zaprogramować.