Sprawa przedstawia się następująco: obecny algorytm pracuje podobnie, jak ten XML'owy, to jest buduje drzewko na podstawie wzajemnie zagnieżdżonych w sobie znaczników. Różnice są w zasadzie tylko dwie: parametry trafiają do pamięci w postaci surowej oraz że można tworzyć tagi zawierające więcej, niż jeden blok kodu wewnątrz siebie. Nasuwa się logiczny wniosek: dlaczego tego wszystkiego nie upodobnić do modelu DOM? Wtedy wszystko stałoby się prostsze. Ludzie mogliby zacząć pisać własne instrukcje, pamiętając o tych drobnych różnicach, wykorzystując doświadczenia z pracy z XML'em. Taki interfejs zająłby się także hermetyzacją węzłów, z którą na razie jest krucho. W ogóle z hermetyzacją całego OPT jest cienko, gdyż PHP nie przewiduje czegoś takiego, jak klasy-przyjaciele.
Zatem co? Naprawiam błąd znaleziony w systemie cache i biorę się do roboty!
Napisał bela_666 w niedzielę, 11 września 2005 o 20:08
To może odrazu oprzeć szabloniki o DOM ;)