Konrad Zuse był niemieckim inżynierem. Skonstruował on swój pierwszy komputer nazwany Z1 już w 1938 roku w Berlinie. I to jaki komputer! Podsumujmy: miał on zmiennoprzecinkowy, pracujący w systemie binarnym procesor, miał też pamięć 64 słowa po 22 bity, a co najważniejsze, był w pełni programowalny programami odczytywanymi z taśm perforowanych! I co? ENIAC przy Z1 się po prostu chowa. W czasie wojny powstała jego przekaźnikowa wersja Z3, którą wykorzystywał niemiecki przemysł zbrojeniowy. Później były Z4, Z5, Z6 i wiele więcej maszyn (często powstających w dziesiątkach egzemplarzy), kiedy w 1949 roku Zuse założył firmę Zuse KG.
Konrad Zuse pracował aż do 1950 roku niemal w całkowitym odcięciu od amerykańskiego świata komputerów. Jego maszyny były bardzo podobne do dzisiejszych, jeśli chodzi o założenia konstrukcyjne. Kiedy w 1946 roku John von Neumann ogłaszał swoje postulaty dotyczące architektury komputerów, w ogóle nie był świadom, że Zuse zrobił to prawie dekadę wcześniej.
Konrad Zuse opracował także pierwszy język programowania wysokiego poziomu (Plankalkül) oraz pierwszy assembler. Jego maszyna Z4, której udało się przetrwać wojnę, aż do lat 50-tych była najprawdopodobniej jedynym komputerem w Europie, a jej programowania można było nauczyć się w około trzy godziny dzięki dołączonemu modułowi przygotowania planu. Jak na tamte czasy, był to wynalazek wręcz epokowy.
Konrad Zuse zmarł pod koniec 1995 roku na atak serca. Przed śmiercią pomógł jednak zrekonstruować komputer Z3. Wszystkie jego osiągnięcia oraz dokładne opisy komputerów (włącznie z wyłożoną mechaniką, zasadą działania oraz budową) znajdują się pod adresem załączonym w przypisach. Treść napisana jest oczywiście w języku polskim. Zapraszam do czytania, gdyż naprawdę jest co czytać!
