Witam w Dziennikach Zyxowych będących jednocześnie mym blogiem i stroną domową. Mam nadzieję, że znajdziesz tutaj ciekawe tematy dla siebie lub pomoc, której poszukujesz. Życzę przyjemnej lektury. Tomasz "Zyx" Jędrzejewski.
Witam w Dziennikach Zyxowych będących jednocześnie mym blogiem i stroną domową. Mam nadzieję, że znajdziesz tutaj ciekawe tematy dla siebie lub pomoc, której poszukujesz. Życzę przyjemnej lektury. Tomasz "Zyx" Jędrzejewski.
Pod koniec zeszłego roku montowałem sobie silnik w PHP, lecz prace nad nim wstrzymałem z powodu OPT. Postanowiłem go wczoraj uruchomić na nowopostawionym FastCGI ot tak, żeby sprawdzić, jak się trzyma. Okazało się, że kod się niesamowicie sypał. Nie działało wykrywanie środowiska pracy, translacja adresów w routerze oraz kilka innych rzeczy. Szybki rzut oka wystarczył, by zorientować się, że "awaria" dotknęła wszystkich komponentów, które opierały swoje działanie na dostarczonych z serwera danych o żądaniu.
Z powodu porządków na stanowiskach pracy postanowiłem dla próby zainstalować sobie Lighttpd zamiast Apache'a. Z serwerem tym miałem już wcześniej do czynienia podczas stawiania serwera, lecz z powodu braku niektórych możliwości musiałem wtedy z niego zrezygnować. Natomiast na domowy komputer - czemu nie, tym bardziej że pamiętałem łatwość, z jaką uruchamia się na nim FastCGI.
Kolejny wpis zainspirowany przez Nowakera poświęcony będzie kwestii zarabiania na rozwoju oprogramowania open-source. Nietrudno napotkać tego typu modele jego tworzenia i budzą one u różnych osób rozmaite odczucia. Mam zamiar rozstrzygnąć, jakie są cele takich praktyk, czy pomagają one w rozwoju projektu oraz jak się najlepiej do nich ustosunkować?
Nie cierpię używać gotowych skryptów innych, niż biblioteki, wszędzie tam, gdzie potrzebuję dwujęzycznej strony WWW. Niemal całe tego typu oprogramowanie jest napisane przez Anglosasów, a oni z racji, że ich język ma dominującą pozycję w Internecie, mają o tym ZEROWE pojęcie. W sumie nie dziwię im się - jak robią jakiś projekt, wystarczy, że zrobią stronę po angielsku i już mają ustrzelony zarówno rynek krajowy, jak i narodowy. A tymczasem co ma w tej sytuacji zrobić Polak?
Ostatni nowy znak w kodzie źródłowym interpretera języka Revomer pojawił się więcej, niż rok temu. Od tamtej pory kod leżał odłogiem na moim twardym dysku i czekał sobie na lepsze czasy. Nocą kilka dni temu dostałem nagle weny i w półtorej godziny rozpisałem założenia nowej wersji tego języka oraz zaprojektowałem prawie wszystkie komendy. Cóż, jeśli ktoś myślał, że w dziedzinie ezoterycznych języków programowania wymyślono już wszystko, to zaraz go z tego błędu wyprowadzę.
Protokół HTTP, który stał się podstawą wielu działających obecnie usług sieciowych, jest relatywnie młody - wersja 1.0 ukazała się zaledwie dwanaście lat temu. Popularność zawdzięcza jednak nie swoim możliwościom, a prozaicznemu nienadążaniu postępu technicznego za rozwojem i pomysłowością właścicieli stron WWW. Początkowo był to prosty mechanizm do udostępniania hipertekstowych dokumentów na żądanie klienta, nigdy nieprzewidziany do pracy w internetowych systemach czasu rzeczywistego (wszystko, co wymaga stałego kontaktu z serwerem i niemal ciągłej wymiany danych). Pociąga to za sobą szereg nieprzyjemnych dla programistów konsekwencji.
W poprzednim wpisie pisałem o konieczności wspólnego rozwoju oprogramowania. Wpis ten w zasadzie mógł się pojawić już wiele dni temu, ponieważ już od pewnego czasu prowadziłem prace przygotowawcze do uruchomienia zespołu programistycznego. Ze znalezieniem niedużej grupy zaufanych ludzi, z którymi mam dobry kontakt, nie było specjalnych trudności. Niestety było to tuż przed początkiem sesji i dlatego nie było specjalnie kiedy się za to wziąć. Jednak sesja powoli mija i dnia dzisiejszego ruszyły pierwsze sekcje strony internetowej grupy Invenzzia.
Typowa aplikacja składa się z wielu współpracujących ze sobą segmentów. Możemy wyróżnić w niej wewnętrzny silnik stanowiący szkielet całości. Do jego zadań należy zapewnienie spójności całemu projektowi oraz udostępnienie szeregu podstawowych usług. Silnikowi towarzyszy często zestaw bibliotek dodatkowych, które wspomagają pewne specyficzne operacje Znajdziemy tam także systemy przetwarzania i obróbki danych, do których aplikacja została stworzona. Ostatnia część odpowiada za prezentację i pobieranie danych bezpośrednio od użytkownika. W jej skład wchodzi interfejs, nawigacja, a także cała strona wizualna, dzięki której z programu bądź witryny internetowej korzysta się z przyjemnością. Komunikacja między segmentami odbywa się za pomocą rozmaitych API oraz innych kanałów, które sobie programiści wymyślili i postanowili zastosować. Jednak ostatecznie unika się sytuacji, aby plik A zajmował się rzeczami, do których teoretycznie mamy plik B.
Siadłem do tego wpisu i nie mam zielonego pojęcia, na czym się skupić, by wyrazić kolejny absurd, jakim uraczył nas prezydent. Za próby zbijania politycznego kapitału na każdej możliwej tragedii ludzkiej, za robienie z tych tragedii swoimi decyzjami coraz większych szopek i medialnych spektakli, ten człowiek jest już dla mnie całkowicie skreślony.
Świat studencki rządzi się własnymi prawami. Wielu przedstawicieli tej grupy społecznej wynajmuje rozmaite mieszkania, o których stan muszą dbać we własnym zakresie. Jeśli dodamy, że student niekoniecznie musi być wybitnym specjalistą w zakresie prac oraz podstawowych napraw domowych, a także nie zawsze ma czas na poświęcenie połowy swego dnia tego typu zajęciom, z mieszanki tej rodzą się pomysły na kłopoty, o których normalnemu człowiekowi raczej by się nie śniło. Oto nieduży (na razie) poradnik kilku podstawowych czynności domowych a'la student opracowany na bazie własnych doświadczeń.
