Programowanie: programowanie to przyszłość nauki. Bez tego nie mógłby istnieć współczesny świat. To programiści tworzą obecnie cywilizację. Skoro tak, winni mieć tu swój kącik.
Programowanie: programowanie to przyszłość nauki. Bez tego nie mógłby istnieć współczesny świat. To programiści tworzą obecnie cywilizację. Skoro tak, winni mieć tu swój kącik.
Zbliżało się kolokwium z binarnych drzew wyszukiwawczych, więc aby ustrzelić dwie pieczenie na jednym ogniu, postanowiłem napisać wielki program do testowania wszystkich ich rodzajów. Oprócz samych algorytmów, na których raczej nie będę się tutaj koncentrować, chciałem stworzyć elegancką implementację tego typu struktury danych za pomocą obiektówki w C++. Bodźcem, jaki mnie pchnął do tego, było ciekawe założenie podczas robienia tego samego na kodzie strukturalnym w czasie zajęć, mianowicie by puste drzewo (i w ogólności każdą inną strukturę) reprezentować poprzez wskaźnik pusty. Tak więc faktyczne utworzenie struktury wiązało się ze wstawieniem do niej pierwszego elementu dzięki podwójnemu wskaźnikowi. Ostatecznie wyszło, że na klasach (pomijając wykorzystanie elementów statycznych itd.) nie bardzo się tak da zrobić, gdyż wpadamy w małą kwadraturę koła - żeby stworzyć pierwszy element, musimy mieć już jakiś element, albo pierwszy tworzymy inaczej, niż pozostałe. Ostatecznie więc całość wyszła trochę mniej elegancka, ale i tak ciekawa.
Typowa aplikacja składa się z wielu współpracujących ze sobą segmentów. Możemy wyróżnić w niej wewnętrzny silnik stanowiący szkielet całości. Do jego zadań należy zapewnienie spójności całemu projektowi oraz udostępnienie szeregu podstawowych usług. Silnikowi towarzyszy często zestaw bibliotek dodatkowych, które wspomagają pewne specyficzne operacje Znajdziemy tam także systemy przetwarzania i obróbki danych, do których aplikacja została stworzona. Ostatnia część odpowiada za prezentację i pobieranie danych bezpośrednio od użytkownika. W jej skład wchodzi interfejs, nawigacja, a także cała strona wizualna, dzięki której z programu bądź witryny internetowej korzysta się z przyjemnością. Komunikacja między segmentami odbywa się za pomocą rozmaitych API oraz innych kanałów, które sobie programiści wymyślili i postanowili zastosować. Jednak ostatecznie unika się sytuacji, aby plik A zajmował się rzeczami, do których teoretycznie mamy plik B.
Im większy projekt, tym ważniejsza staje się dobra organizacja. Wychodząc z tego założenia postanowiłem sprawdzić, jak w codziennych zastosowaniach sprawdza się prywatny bugtracker. Początkowo na tapetę miała pójść Bugzilla z myślą o zintegrowaniu z Mylynem w Eclipsie, ale ponieważ wersja 3.3 zniknęła z dysku, zabawa w ściąganie połowy Internetu z CPAN-a, aby to w ogóle odpalić, została odstawiona i powróciłem do PHP. Tutaj wybór był już całkiem prosty - znany mi dobrze Flyspray, który obsługuje bugtracker projektu OPT oraz z Arch Linuksa. Skrypt ma miłą dla oka szatę graficzną, a z wersji na wersję przybywają mu nowe opcje. Jedyny mankament to wycofanie formatowania składni z opisów projektów i brak takowego w treściach wiadomości, ale to na szczęście da się przeżyć. Części programistów posiadanie prywatnego bugtrackera może wydawać się dziwne, gdyż narzędzia tego rodzaju zostały zaprojektowane do pracy grupowej. Postaram się zatem zaprezentować wyniki pierwszych prób oraz opisać zastosowania.
Po krótkiej przerwie powracamy na antenę. W dzisiejszej audycji wystąpi ponownie nasz gość, Język D. Zabłysnął na światowej scenie niedawno, bo na początku tego roku, jako następca C++. Jest predysponowany do tego w wielu płaszczyznach, jak choćby składni oraz wielu ulepszeniach. Tematem dzisiejszej rozmowy będą pozornie niewielkie, ale istotne zagadnienia, których niezrozumienie bywa często przyczyną mnóstwa problemów, a poprowadzi ją nasz prezenter, Zyx.
Przy wpisie "Hackujemy OPT" znów jak bumerang powrócił wątek systemu szablonów XT, którego głównym hasłem jest "precz z szablonowym pseudojęzykiem". Skłoniło mnie to do zastanowienia się, dlaczego w ogóle powstają nowe języki programowania, których już teraz istnieje tyle, że każdy: od masochisty do perfekcjonisty, powinien znaleźć coś dla siebie.
Naśladowanie ludzkiej inteligencji to wciąż jedno z najtrudniejszych zadań dla obecnych komputerów i prawdę mówiąc rezultaty są dość marne, biorąc pod uwagę możliwości ludzkiego mózgu. Jedną z wielu prób nadania maszynom osobowości jest tworzenie programów konwersacyjnych, tzw. chat-botów, które mogą walczyć o wysokie nagrody w konkursach opartych na tzw. teście Turinga.
Quine to (zazwyczaj) niewielki program komputerowy, którego zadaniem jest wygenerowanie swojego własnego kodu źródłowego bez żadnych sztuczek w postaci pustego pliku lub odczytania skądś. Pisanie quine'ów nie jest bardzo trudnym zadaniem; wystarczy pomysł oraz dobra znajomość użytego języka programowania. Samo w sobie jest też interesującym ćwiczeniem.
Tworzenie projektów informatycznych jako tzw. freelancer bez wątpienia wymaga zdolności nieco większych, niż samo programowanie. Sporo zależy również od tego, na jakiego klienta się trafi. Jest to biznes, każdy walczy o swoje i trzeba umieć godzić nierzadko całkowicie sprzeczne interesy. Kodowanie to wisienka na torcie dobrego planu i sprawnej organizacji, albo jeszcze jedna porcja niestrawnej papki, gdy elementy te poważnie szwankują.
18 czerwca pisałem na Zyxist.com o języku programowania D, który śmiało może konkurować o miano oficjalnego następcy/spadkobiercy języków C oraz C++. Wreszcie znalazłem czas, aby napisać w nim pierwszy niehelloworldowy program, którego omówieniem zajmiemy się w tym wpisie. Na tapetę poszła wielowątkowość uzyskana za pomocą biblioteki standardowej zwącej się Phobos. Program dodatkowo pokazuje, w jaki sposób unikać zabawy ze wskaźnikami oraz jak manipulować ciągami tekstu.
Aby poprawić komfort i efektywność pracy, noszę się od pewnego czasu z zamiarem gruntownej reorganizacji oraz rozbudowy stanowiska pracy, głównie pod kątem tworzenia stron WWW. Przygotowanie objęłoby strukturę katalogów na twardym dysku, zainstalowanie dodatkowych usług oraz stworzenie zestawu skryptów do automatyzacji niektórych czynności.
